Allochtonen komen bij ontslagrondes sneller op straat dan autochtonen. Bij elke recessie raken zij eerder hun baan kwijt dan autochtonen. Discriminatie speelt daarbij een rol. Dat zeggen Martha Meerman, organisatiepsycholoog van het Amsterdams Instituut voor Arbeidsstudies en Hans Siebers, universitair hoofddocent Organisatiewetenschappen aan de Universiteit van Tilburg. Sinds het begin van de crisis, najaar 2008, hebben volgens het CBS van elke duizend niet-westerse allochtonen (Marokkanen, Turken, Surinamers) 43 mensen hun baan verloren. Bij autochtonen verloren dertien van de duizend werknemers hun baan. "Leidinggevenden die moeten snijden laten eerder het oog vallen op medewerkers uit een minderheidsgroep", zegt Siebers, die onderzoek deed naar multiculturaliteit op de werkvloer.

Meerman: "Het is altijd al zo dat allochtonen worden gediscrimineerd op hun achternaam. Dat kan ook bij ontslag zo zijn: als een werkgever minder mensen nodig heeft, neemt hij zo min mogelijk risico." Ook de slechtere arbeidsmarktpositie speelt een rol. Zo zitten allochtonen vaak in uitzendbanen of op tijdelijke contracten. Dat zijn de banen die het eerst verdwijnen, stelt werkgeversvereniging AWVN. Bovendien werkt het last in, first out-principe tegen hen, waarbij wie het laatst in dienst kwam, er het eerst uit moet. Maar die praktische redenen zijn volgens Siebers niet het hele verhaal: "Uitsluiting en etnische ongelijkheid speelt altijd een rol op de werkvloer. In elke recessie vliegen minderheden er sneller uit."